Dagen in het weeshuis en weekendje Lake Bosomtwi

Maahaaaaa,

There I am again, na opnieuw een heerlijk weekendje relaxen! Woensdag in het weeshuis was de school gesloten omdat het een feestdag was in heel Ghana. Drew heeft Melis en mij toen meegevraagd naar de dierentuin met een aantal kids van het andere jongenshuis. Geweldig die enthousiaste koppies bij het zien van alleen al een auto (volgens mij verlaten de kinderen nooit het terrein van het weeshuis). In de dierentuin aangekomen bleek dat het voor sommigen toch te eng was, dus ik heb de hele ochtend met een klein manneke op mn arm gelopen die, als ik iets te dicht bij de dieren kwam, volledig in me wegkroop. Na afloop met z'n allen gegeten en ze toen weer afgeleverd bij het weeshuis. Vrijdag zijn we na werk vertrokken naar het meer van Kumasi, geweldig wat een rust daar. In de binnenstad is er elke dag zoveel lawaai dat we daar echt even moesten wennen aan het horen van de vogels die fluiten. Vrijdag om half 5 daar aangekomen en nog even de laatste zonnestralen meegepikt. 's avonds met alle vrijwilligers, in totaal 15, gegeten en heerlijk lang nagetafeld. De volgende dag eigenlijk alleen maar op het strandje bij het meer gelegen en weer flink verkleurd (jaja ik kom zeker als een neger terug). 's middags een verschrikkelijke hoosbui gehad waarbij we gelukkig net aan het lunchen waren, maar daarna klaarde het weer helemaal op. Zondag nog even gechilld en op tijd weer richting de stad vertrokken, waar we weer een paar kleren gewassen hebben. Vandaag weer bij de kinderen in het weeshuis geweest, waaaaaaaaauw wat een geweldig enthousiast ontvangst weer! Melis en ik hadden ballonnen meegenomen, wat zorgde voor heel veel lachende gezichtjes, maar ook veel tranen bij het knallen van de ballon. Morgen krijgen we djembe les en woensdag gaan Melis en ik naar de markt om stof uit te zoeken voor onze ghanese jurk. Jaja, we gaan een op maat gemaakte jurk laten maken hier, lijkt me echt heel mooi! Want zondag hebben wij een ceremonie voor de geboorte van een klein ghanees meisje, ik laat jullie weten hoe het was!

Dikke kus, Bente

Weekendje Cape Coast

Lieve allemaal,

Allereerst heeel erg bedankt voor jullie lieve verjaardagsberichtjes/smsjes/belletjes! Het was heel raar om met mijn verjaardag niet thuis te zijn, en om eerlijk te zijn voelde ik me ook niet bepaald jarig. Gelukkig was Melis bij me, die heel lief een verjaardagsontbijtje voor me geregeld had en me een knuffel van 5 minuten gaf! Afgelopen weekend zijn we in Cape Coast geweest, wauw wat is het daar geweldig! Vrijdag na werk zijn we direct met de Trotro vertrokken richting kust, 4,5 uur opgepropt zitten over een kuilenweg, maaar we raken eraan gewend en het viel me alles mee. Eenmaal daar aangekomen dacht ik echt in een paradijs te zijn beland; wit strand, palmbomen, een buitendouche, strohutjes en cocktails! Heerlijk om op zo'n manier even te kunnen bijkomen van de heftige dingen die ik meemaak doordeweeks. Vrijdagavond heerlijk westers gegeten: een cheeseburger met patatjes en ons eerste biertje sinds twee weken gedronken, die hakte er behoorlijk in ;).. 'S avonds samen met Melissa, Drew (Amerikaanse jongen) en een lokale Ghanees het avondleven van Cape Coast gaan ontdekken. Michael (de Ghanees) liet ons alle plekken zien die volgens hem zeker de moeite waard waren. We zijn uiteindelijk in 2 kleine kroegen geweest waar we ongeveer 5 minuten zaten en vervolgens weer verder gingen. Maaar toen moesten en zouden we echt meegaan naar DE club in Cape Coast, dus Melis, Drew en ik in de taxi. Eenmaal aangekomen, waren we bij een heel groot en stil hotel, waar we vervolgens anderhalf uur moesten wachten voordat de club open ging, haha nog nooit meegemaakt dat je moet wachten voordat een club opengaat, hilarisch. Dus uiteindelijk er maar voor gekozen terug te gaan naar ons hotel en lekker te gaan slapen omdat we toch wel heel erg moe waren aangezien we gewoon hadden gewerkt en 4,5 uur in een bus hadden gezeten. Zaterdag was een heerlijke relaxdag voor ons, alleen maar op het strand gelegen en gekeken hoe de Ghanese mannen het vis uit de zee haalden. 's ochtends en 's middags heerlijk gegeten aan het strand onder de palmbomen; life is good! Ondanks dat we ons allebei goed hadden ingesmeerd waren we 's avonds zo rood als een kreeft, de zon is hier toch wel een stuk krachtiger dan in Nederland. Na het strand nog even de omgeving gaan ontdekken en een poging gedaan het kasteel van Cape Coast te beklimmen, daar kwamen we 2 Ghanese mannen tegen die ons leerden muziek te maken met 2 houten balletjes aan een touwtje, we hebben ons erg vermaakt. Ze hadden mij vervolgens beloofd 's avonds naar het hotel te komen met een fles champagne voor mijn verjaardag, jaaa bluf dacht ik, ik ben die avond dan ook samen met Melis gewoon op tijd naar bed gegaan. Maar om 22.00 werd ik wakker gemaakt door Drew dat er buiten een Ghanees op me stond te wachten met champagne, dus ik met mn slaperige hoofd naar buiten gegaan en heb nog geproost op mijn verjaardag samen met Kofi en Richard (de 2 ghanese mannen). Zondag lekker op ons gemakje ontbeten en rond 12 uur de bus terug naar Kumasi genomen. Vandaag weer in het weeshuis begonnen, en waaaauw wat waren de kindjes weer blij om ons te zien, ze probeerden met zn 6en tegelijk in onze armen te springen, geweldig!! Op deze manier merk je wel echt dat je belangrijk bent voor die kindjes. Ik en Melis hebben vandaag geholpen in het klasje voor de disabled kids, Drew heeft het namelijk voor elkaar gekregen dat er ook voor hen een klaslokaaltje is vrijgekomen. Dus de komende week gaan we hem helpen deze kinderen op een speelse manier ook iets bij te brengen, heel veel zin in.

Jullie horen snel weer van me, dikke kus

Kerkdienst en eerste dagen in het weeshuis

Aakwaba,

Waaaauw, een kerkdienst in Ghana, hoe anders is dat dan in Nederland. Melis en ik werden zondag door ons gastgezin meegenomen naar de kerk waar we eerst een tijdje in de kerk voor de kinderen gezeten hebben en uiteindelijk meegenomen werden naar de ' volwassen' kerk. Alleen maar dansen, zingen en gezelligheid, je hebt eigenlijk het idee dat je op een feestje bent i.p.v. in de kerk. Na een tijdje was het opeens heel stil en werden Melis en ik samen met nog een ander blank meisje naar voren geroepen, bonk bonk bonk ging mn hart haha. Er werd van ons gevraagd om ons voor te stellen en te vertellen wat we kwamen doen in Ghana, daar sta je dan voor 300 Ghanezen die allemaal hun blik op je gericht hebben! Uiteindelijk duurde de rest van de kerkdienst best wel lang voor ons omdat alles in het Twi gesproken werd en wij daar dus vrij weinig van begrepen. Na de kerk hebben we een typisch Ghanees spelletje geleerd: Four Four, een erg leuk en eenvoudig spelletje. Die avond lekker op tijd naar ons bed gegaan omdat de volgende dag de eerste dag in het weeshuis zou zijn.

Maandag begonnen in het weeshuis, toen we daar aankwamen werden we eerst rondgeleid over het complex. Het weeshuis is namelijk ingedeeld in 3 verschillende huizen; 2 jongenshuizen en 1 meisjeshuis. Het ene jongenshuis heeft jongetjes van 0 tot 6 en het andere jongenshuis heeft jongetjes van 0 tm 22 en gehandicapte kinderen, aan Melis en mij de keuze waar we wilden starten. Na een klein overleg besloten om in het laatste jongenshuis te starten. We werden daar redelijk aan ons lot overgelaten en al snel werd duidelijk dat we veel zelf initiatief moesten nemen. De eerste dag dus heel veel gespeeld met de kleintjes die allemaal om je aandacht schreeuwen, niet zo gek want de housemums die het weeshuis runnen doen niets meer met de kinderen dan eten geven en wassen.Na het eten worden de kinderen op een potje gezet waar ze vervolgens moeten blijven zitten tot ze alles gedaan hebben, toen 1 jongetje in slaap viel en daardoor van zijn potje rolde werden Melis en ik de kamer uitgestuurd waarna we hoorden hoe hij geslagen werd, vreselijk, kreeg er een naar gevoel van in mijn buik! De tweede dag hebben we geholpen in het schooltje dat ook gelegen is bij het weeshuis, alles moest worden schoongemaakt, jemig wat een zooitje, je zou bijna denken dat het al een jaar niet is schoongemaakt. Toen alles klaar was nog gespeeld met de kleintjes en de gehandicapte kinderen, die zijn echt heel erg zielig, er is 1 jongen die een totaal misvormd hoofd heeft, opgezette ogen met pus eruit en daardoor dus blind en hij wordt gepest door de rest. Verder zijn er nog geestelijk gehandicapte kinderen en kinderen met polio, echt heel erg sneu om te zien dat zelfs zij alles maar zelf moeten doen. Wanneer wij dan willen helpen wordt ons door de housemums verteld dat ze het zelf moeten doen.

In het weeshuis werken nog 6 andere vrijwilligers waar we veel contact mee hebben, allemaal uit een ander land (Denemarken, Engeland, Duitsland en Amerika). Heel gezellig om daar tussen de middag mee te lunchen en onze ervaringen met elkaar te delen.
Dit weekend gaan we met z'n allen naar de kust om mijn verjaardag te vieren en lekker te chillen op het strand, heeeel veel zin in om na zoveel heftige dagen even bij te komen.

Jullie horen snel weer van me, dikke kus

Laatste dag introweek en aankomst in Kumasi

Lieve allemaal.

Allereerst bedankt voor jullie lieve reacties op mijn eerste blog, heel leuk om te lezen! Ik heb ondertussen alweer heel veel meegemaakt. Heftige, drukke en leuke dagen achter de rug, ik zal beginnen waar ik geeindigd ben. Donderdag hebben we een kookles gehad, althans we mochten 10 minuten meekijken in de keuken om te zien hoe een bepaald ( ik weet de naam niet meer ) Ghanees gerecht gemaakt werd. Fijn om te weten hoeveel hete peper ze hier in een gerecht stoppen haha! Daarna een citytour gemaakt door Accra, opgepropt in een busje rondgereden, ik voelde me af en toe wel een aapje omdat alle Ghanezen toch wel naar je kijken als je in een busje vol blanken langsrijd. Bij de grootste markt van Accra werden we uit het busje gegooid en over de markt geloodst. Het was echt bizar wat ik daar allemaal gezien heb, helaas mocht ik geen foto's maken, ik kon lachen en huilen tegelijk. Lachen omdat de mensen je daar zo lief en enthousiast ontvangen maar huilen om de omstandigheden waarin deze mensen leven, tussen het vuil en de viezigheid. Eerst rondgelopen op een markt waar alleen maar eten te vinden was, levende krabben, levende slakke, hele vissen met vliegen erop, stukken varkenspoot en nog veel meer. Daarna op een soort kunstmarkt gelopen waar ook veel souvenirs te koop waren dus veel getrek aan je, een beetje vergelijkbaar met de toeristische marktjes in Turkije: 'good price for you beautiful girl'. Daarna nog een tijdje door de stad gelopen, en de meeste Ghanese kindjes zijn echt om op te eten, zooo lief! Ze zeggen; obruni obruni, haaaai, how are you en als je naar ze zwaait vertonen ze echt de grootste glimlach die je je kan bedenken. Ik kan daarom ook niet wachten om maandag te beginnen in het weeshuis! Maargoed na de citytour door Accra de laatste westerse maaltijd voor een hele tijd gegeten en daarna lekker naar bed omdat we de volgende ochtend/nacht om 4uur op moesten om naar Kumasi te vertrekken. Die dag was best wel zwaar, weinig slaap, een helse busrit van 250 km over een hobbelige zandweg, a real bumpy ride, en weinig gegeten. Na nog een korte introductitour door Kumasi werden we opgehaald door onze gastmoeder: Florence Boateng. Ontzettend leuk om haar te ontmoeten, en op weg naar haar huis natuurlijk heel benieuwd wat we zouden aantreffen. Doordat Melis en ik allebei heel moe waren was het toch wel een beetje een tegenvaller, haar huisje ligt in een krottenwijk, onze wc is een gat in de grond met een bril erop gemaakt, we moeten douchen waar echt letterlijk iedereen ons kan zien en onze kamer is een warm en donker hol. Dus we hadden besloten dat we maar beter konden gaan slapen en er de volgende dag met een frisse blik naar konden kijken. En dat heeft wel geholpen, de volgende ochtend voelde het al beter, zijn we samen de stad gaan ontdekken, wat overigens een drama was omdat we totaal niet wisten waar we heen moesten haha. Iedereen spreekt ons aan, iedereen wil vrienden met je zijn, en sommigen willen zelfs met je trouwen, maar nu zeg ik maar gewoon dat ik dat al ben;) scheelt een hoop haha! Nu ga ik weer richting mijn gastgezin om daar te eten. Maandag starten op het project, ben heel benieuwd! Ik hou jullie op de hoogte, veel liefs van deze obruni!

Eerste dagen in Ghana

Maahaaaaa,

Allereerst, het is hier geweldig!! Ik ben alweer 3 dagen in Ghana en het voelt als 3 weken! Zo ongelofelijk veel heb ik al meegemaakt hier! Laten we beginnen bij het begin, na een redelijk moeilijk afscheid op Schiphol waarbij een afscheidscomite aanwezig was van 10 personen (Mama, Papa, Bouke, Jelle, Opa, Papa en Mama van Melis, zusje van Melis, Paul en Wiebe) was het na nog een drankje op Schiphol toch echt tijd om te gaan. Hand in hand zijn Melis en ik door de douane gegaan, meeen wat was ik blij dat ik samen met Melis daar doorheen mocht. Eenmaal door de douane nog even een cheeseburger gegeten bij de MC Donalds, want ja pakken wat je pakken kan!;) Gek gevoel om er dan toch echt helemaal alleen voor te staan en niet meer je ouders om je heen te hebben die je erop wijzen dat je nog iets vergeten bent of je vriendje bij je te hebben die nog wat bemoedigende woorden toespreekt. Eenmaal in het vliegtuig de andere Nederlandse meisjes ontmoet die ook met Travel Active naar Ghana gingen. Onwijs leuke en spontane meiden, dus tijdens de vlucht lekker een beetje zitten babbelen. Maargoed terug naar Ghana, eenmaal aangekomen daar werden we opgewacht door Nathaniel, de man van SYTO (partnerorganisatie van Travel Active) die ons naar ons hostel zou brengen. Het echte Ghana kwam gelijk wel heel dichtbij, overal mensen om je heen die je willen helpen, die je aan willen raken, die met je willen trouwen en zeggen dat je zo mooi bent (ze willen alleen maar je geld haha;)) Toen we bij ons hostel kwamen, bleek dat deze vol was, het was inmiddels al 10 uur 's avonds en we waren allemaal ontzettend moe, maar de oplossing kwam gelukkig al snel, en voor ons een hele leuk verrassing, we mochten namelijk in een hostel slapen dat BYBLOS heet :D bovendien zouden we in het andere hostel op een slaapzaal slapen en hier lig ik lekker samen met Melis op een kamer. Na een douche, een lading DEET, malariapil nummer 2, probiotica en de pil wilden we dan eindelijk gaan slapen, maar we bedachten dat het toch fijner was om een klamboe op te hangen! Operatie klamboe kon beginnen, er zat namelijk niks in het plafond waaraan we hem op konden hangen en het plafond was ook nog eens heel hoog, maargoed poging 1: Melis die ging springen -- > mislukt, poging 2: Melis die op haar kussen ging staan --> mislukt, poging 3: Melis die op mijn knieen ging staan --> mislukt, poging 4: Ik ging Melis optillen --> mislukt (leidde nog bijna tot gebroken benen;)), poging 5: ik die de koelkast erbij pakte, deze tegen het bed aan schoof en hierop ging staan --> GELUKT!!! Wie niet waagt wie niet wint! Dat was dag 1, de rest zal ik proberen wat meer samen te vatten, het komt er eigenlijk op neer dat we hier zo gigantisch veel leren in korte tijd, van gewoontes en gebruiken in Ghana (1: gebruik je hand alleen voor vieze dingen, 2: wijs alle huwelijksaanzoeken af ze willen alleen maar je geld, 3: Ghanezen willen heel graag je blanke huid aanraken omdat ze die zo mooi vinden, 4: Vertel tegen niemand wat je sexuele geaardheid is, erover praten mag wel, 5: Afdingen is een MUST, je moet hier afdingen, dat is hier heel normaal, en zo zijn er nog een paar) tot informatie over de verschillende regio's. We leren over wat te doen om niet ziek te worden, de verschillende transport systemen (zo heb je de TRO TRO's, waarbij het de kunst is om zoveel mogelijk mensen in een busje te stoppen zonder airco, taxi's en gewone bussen), we krijgen dans en drumlessen, taallessen, we leren Ghanees eten met onze handen te eten, en we gaan naar het strand. En dat allemaal in 3 dagen, niet heel gek dat we dan ook elke keer 's avonds uitgeteld op bed liggen om8 uur (10 uur Nederlandse tijd). Morgen krijgen we een citytour door Accra, en gaan we over de markt lopen! Vandaag al zelf een stukje markt ervaren, en gelijk mijn afdingskills in werking gebracht, ik heb een heel mooi echt leren tasje gekocht voor 20 cedi's (10 euro) een tasje waar je normaal in NL zo'n 100 euro voor betaald (Lo, Jis en Jor, jullie zullen jaloers zijn;)).. Het komt erop neer dat ik geniet van alles wat ik hier meemaak! Ik hoop snel weer wat aan jullie te kunnen laten horen!

Veel liefs, Amena (mijn Ghanese naam hier, ze noemen je namelijk naar de dag dat je geboren bent)

Nog maar een week!

Lieve allemaal,

Nog maar een week en dan zet ik voet op Ghanese bodem. Ontzettend spannend en de komende week zit dan ook vol met de laatste voorbereidingen, afscheid nemen van iedereen, maar vooral nog even genieten van mijn vertrouwde leventje hier in Leiden/Mijnsheerenland. Afgelopen weken zijn in een snelvaart voorbij gegaan, laatste dingen voor de studie, visum regelen , drogisterijen en reiswinkels leegkopen, je hebt namelijk van tevoren echt niet door hoeveel je uiteindelijk allemaal mee moet nemen (bij mijn foto's heb ik een foto gepost van mijn verzameling aan medicijnen, cremetjes en zalfjes die ik mee moet nemen). Ik heb er nu wel heel veel zin in en vind het zo leuk dat ik samen met Melissa ga. De voorpret kunnen we dan nu ook samen delen, van de week gaan we nog een dag bij elkaar zitten om te bedenken wat we allemaal willen doen en bereiken met de Ghanese kindertjes in het weeshuis. Lesje 1 is al bedacht, ik heb namelijk van mijn tandarts 35 tandenborstels en 35 tandpasta's meegekregen en een boekje over hoe je precies je tanden moet poetsen, dat gaan we ze daar dus leren! Verder gaan we ook gewoon een hoop op ons af laten komen, ik heb namelijk geen idee wat we daar precies gaan aantreffen. Ik hoop dat ik daar een beetje makkelijk internet heb zodat ik jullie op de hoogte kan houden.

Veel liefs, Bente