Aakwaba,

Waaaauw, een kerkdienst in Ghana, hoe anders is dat dan in Nederland. Melis en ik werden zondag door ons gastgezin meegenomen naar de kerk waar we eerst een tijdje in de kerk voor de kinderen gezeten hebben en uiteindelijk meegenomen werden naar de ' volwassen' kerk. Alleen maar dansen, zingen en gezelligheid, je hebt eigenlijk het idee dat je op een feestje bent i.p.v. in de kerk. Na een tijdje was het opeens heel stil en werden Melis en ik samen met nog een ander blank meisje naar voren geroepen, bonk bonk bonk ging mn hart haha. Er werd van ons gevraagd om ons voor te stellen en te vertellen wat we kwamen doen in Ghana, daar sta je dan voor 300 Ghanezen die allemaal hun blik op je gericht hebben! Uiteindelijk duurde de rest van de kerkdienst best wel lang voor ons omdat alles in het Twi gesproken werd en wij daar dus vrij weinig van begrepen. Na de kerk hebben we een typisch Ghanees spelletje geleerd: Four Four, een erg leuk en eenvoudig spelletje. Die avond lekker op tijd naar ons bed gegaan omdat de volgende dag de eerste dag in het weeshuis zou zijn.

Maandag begonnen in het weeshuis, toen we daar aankwamen werden we eerst rondgeleid over het complex. Het weeshuis is namelijk ingedeeld in 3 verschillende huizen; 2 jongenshuizen en 1 meisjeshuis. Het ene jongenshuis heeft jongetjes van 0 tot 6 en het andere jongenshuis heeft jongetjes van 0 tm 22 en gehandicapte kinderen, aan Melis en mij de keuze waar we wilden starten. Na een klein overleg besloten om in het laatste jongenshuis te starten. We werden daar redelijk aan ons lot overgelaten en al snel werd duidelijk dat we veel zelf initiatief moesten nemen. De eerste dag dus heel veel gespeeld met de kleintjes die allemaal om je aandacht schreeuwen, niet zo gek want de housemums die het weeshuis runnen doen niets meer met de kinderen dan eten geven en wassen.Na het eten worden de kinderen op een potje gezet waar ze vervolgens moeten blijven zitten tot ze alles gedaan hebben, toen 1 jongetje in slaap viel en daardoor van zijn potje rolde werden Melis en ik de kamer uitgestuurd waarna we hoorden hoe hij geslagen werd, vreselijk, kreeg er een naar gevoel van in mijn buik! De tweede dag hebben we geholpen in het schooltje dat ook gelegen is bij het weeshuis, alles moest worden schoongemaakt, jemig wat een zooitje, je zou bijna denken dat het al een jaar niet is schoongemaakt. Toen alles klaar was nog gespeeld met de kleintjes en de gehandicapte kinderen, die zijn echt heel erg zielig, er is 1 jongen die een totaal misvormd hoofd heeft, opgezette ogen met pus eruit en daardoor dus blind en hij wordt gepest door de rest. Verder zijn er nog geestelijk gehandicapte kinderen en kinderen met polio, echt heel erg sneu om te zien dat zelfs zij alles maar zelf moeten doen. Wanneer wij dan willen helpen wordt ons door de housemums verteld dat ze het zelf moeten doen.

In het weeshuis werken nog 6 andere vrijwilligers waar we veel contact mee hebben, allemaal uit een ander land (Denemarken, Engeland, Duitsland en Amerika). Heel gezellig om daar tussen de middag mee te lunchen en onze ervaringen met elkaar te delen.
Dit weekend gaan we met z'n allen naar de kust om mijn verjaardag te vieren en lekker te chillen op het strand, heeeel veel zin in om na zoveel heftige dagen even bij te komen.

Jullie horen snel weer van me, dikke kus