Een minder positief bericht uit Ghana
Lieve allemaal,
Vanochtend heb ik met dikke dikke tranen Melissa op de bus naar Accra gezet, waar ze vanavond nog het vliegtuig naar Nederland pakt. Het gaat plotseling niet goed met haar oma en vanochtend werd Melis gebeld dat haar toestand nu echt kritiek is. Zonder enige twijfel heeft Melis dan ook een ticket geboekt, dus morgenochtend zal zij landen op Nederlandse bodem. Dit alles heeft voor een nogal heftige ochtend gezorgd waarbij Melis nauwelijks kon beseffen dat ze Ghana gaat verlaten, binnen een uur haar koffers moest inpakken, afscheid moest nemen van onze gastmama, die overigens ook helemaal in tranen was, en waarbij wij afscheid van elkaar moesten nemen. Nou ik kan jullie vertellen dat echt een heel zwaar moment was, na 1,5 maand lief en leed te hebben gedeeld met elkaar opeens binnen 2 uur afscheid nemen. Maargoed voor mij gaat het leven hier in Ghana gewoon door en ik ga dan ook zeker proberen om er hier het mooiste van te maken en volop te blijven genieten. Melis en ik hadden net 2 dagen geleden een planning gemaakt voor de maand November. Maandag hadden we een gesprek met Mama Helen van Syto om wat dingen na te vragen, en zij vroeg ons toen of we het leuk zouden vinden bij haar eigen project in het Noorden te komen helpen. Het project is zij zelf aan het opstarten en betreft een Preschool, Melis en ik zouden daar dan les gaan geven aan de kinderen die net kunnen lezen en schrijven. De maand November zou er voor ons dan als volgt uitzien: van 7 t/m 14 November zouden we naar Mole National Park gaan (een heel groot natuurpark met dieren), van 14 t/m 18 November zouden we dan helpen bij het project van Helen en de laatste 1,5 week zouden we samen door het Zuiden gaan trekken. Nu Melis weg is zag ik dat allemaal even niet meer zitten, maar ik heb inmiddels de moed bij elkaar geraapt en ben zeker van plan om deze dingen niet aan me voorbij te laten gaan. Ik wil namelijk heel graag nog een hoop zien van Ghana en dat gaat me vast lukken in mijn eentje. 30 November zal ik terugvliegen naar Nederland en dan hoop ik dat er een heeeeeeeel groot welkomscomite staat om me op te vangen. Lieve allemaal, heeel erg bedankt voor jullie lieve reacties steeds op mijn blog, sorry dat ik niet allemaal persoonlijk op jullie kan reageren.
Dikke kus en tot snel
Reacties
Reacties
Lieve Bente,
Heel verdrietig voor Melissa, fijn dat je er was om haar te steunen. Meisje, we zijn trots op de veerkracht die je laat zien.We begrijpen je eerste reactie; ik stop er ook mee en ik ga mee terug naar Nederland. Bentje hou je taai, het komt vast goed en wensen je nog hele mooie ervaringen in Ghana. Dikke kus
1 december sta ik er! Hopelijk samen met jou vanuit Ghana, maar anders zal ik er zijn om je met een heeeeele dikke knuffel op te vangen :) Lieverd, ik ben trots op je!
Heeee Bent! pfoe wat klote allemaal zeg, maar zoals ik het aan je verhaal hoor, redt jij het wel daar! Ik vind het echt knap van je, want in het begin was je best wel bang voor heimwee!
Als je die kindjes ziet, krijg je de neiging om je spullen te pakken en daar ook te komen helpen!!
Heel veel plezier daar verder!
xxx
Bente want jammer nou, ik hoorde het van Melis via Annemieke, wat ben je toch een sterke meid, toch je planning doorzetten zet m op en leuk weer een stukje en foto's van je te lezen en zien, dikke knuffel van de 4-gevers.
Hee Bent!
Wat een heerlijke verhalen en foto's heb je allemaal. Balen dat Melis ineens zo onverwacht maar heel begrijpelijk naar huis moest. Nu in je eentje verder, maar wat een leuke dingen heb je nog voor de boeg! Hoe laat land je 1 dec? Heb je inmiddels al een bestemmingsplan voor je sponsorgelden?;)
Weet je al of Melis nog terug komt?
xxx en een dikke knuffel Fleur
p.s. jullie jurkjes zijn erruuugg leuk! ;)
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}