Lieve allemaal,

Hier weer even een berichtje van mij vanuit het nog altijd warme Ghana, gek idee dat het nu in Nederland zo koud is terwijl ik hier steeds loop te puffen en te zweten. Nadat Melis is vertrokken heb ik alweer een hoop meegemaakt hier; vorig weekend ben ik samen met Fleur naar Cape Coast gegaan waar we alleen maar mooi weer gehad hebben en we daardoor weer lekker aan ons bruine kleurtje konden werken. Hopen dat ze ons straks niet meer allemaal aanspreken op straat omdat we steeds meer op obibini's beginnen te lijken;).. We hebben zaterdag dan ook alleen maar in het zonnetje gelegen, cocktails gedronken en westers gegeten, een heerlijk relaxweekend dat ik na alle hectiek wel even kon gebruiken. Maandag voor de tweede dag alleen naar het weeshuis geweest, waar de kinderen weer vol enthousiasme en het liefst allemaal tegelijk in mijn armen sprongen, zo'n heerlijk gevoel. Toen ik wegging bij het weeshuis, kwam Penny ( 1 van de tweeling) achter me aangerend om me nog een kusje te geven en te vertellen dat ik niet weg mocht gaan, dat was wel even een slikmomentje, sommige kinderen beginnen zich hier nu echt aan je te hechten dus dat wordt echt moeilijk met afscheid nemen straks. Ik besefte me net opeens dat ik nog maar 7 dagen in het weeshuis heb en dan al richting het Noorden vetrek, dus dat wordt nog even heel hard genieten van de kids daar. Maargoed, verder waar ik gebleven was; dinsdag is Fleur naar mij gekomen omdat ze verschrikkelijk heimwee had en even afleiding nodig had. Woensdag kwamen de andere vrijwilligers van Projects Abroad met de medical outreach naar het weeshuis om alle kindjes te behandelen die wondjes hadden. Grappig om te zien dat ze het aan de ene kant heel interessant vinden, maar tegelijkertijd ook heel eng. Na de outreach zijn we met alle vrijwilligers gaan chillen bij het zwembad en daarna met elkaar wezen eten. Dat is hier nu routine geworden, elke woensdag eten we met elkaar, wat altijd ontzettend gezellig is en een mogelijkheid westers te eten haha. Donderdag mochten Fleur en ik mee met een medical outreach naar een school, het was geweldig!! Toen we aankwamen hebben we eerst aan 4 klassen voorlichting gegeven over hygiene; hoe was je je handen?, waarom was je je handen?, en wanneer was je je handen?, 40 geinteresseerde koppies per klas die allemaal oprecht willen weten hoe het allemaal werkt, ik voelde me heel erg gewaardeerd daar. Na de voorlichting kwamen alle kinderen die ergens last van hadden langs om zich door ons te laten behandelen. De eerste paar keren heb ik met de geneesco's meegekeken, maar na 5 kinderen mocht ik zelf aan de slag, toch wel leuk als je eigenlijk Geneeskunde had willen studeren dat je zoiets ook mee mag maken. Er kwamen veel kinderen met ringworm voorbij en een hoop kinderen met kleine wondjes of nauwelijks een wondje te noemen, maar het gewoon heel interessant vonden. Volgende week mag ik nog een keer mee op outreach, ik kijk er nu al naar uit! Afgelopen weekend ben ik met Nienke, Femke, Beau, Suzan, Cecilia, Drew, Dan en Tabey weer naar Cape Coast geweest, maar helaas was het heel slecht weer. Doordat het geen strandweer was, zijn we het dorpje ingegaan om bij de winkeltjes te kijken, ook heel leuk, ik heb al een hoop souvenirs ingeslagen. Morgen weer naar mijn lieve kindjes, jeeeej, ik ben echt een beetje gek op ze en zou er het liefst een paar meenemen naar Nederland. Ik zat trouwens tijdens mijn TroTro rit van Cape Coast naar Kumasi te denken dat hier zoveel dingen zijn die voor mij inmiddels gewoon zijn maar waarvan jullie zeker zouden opkijken, die wil ik graag even met jullie delen; varkens die op het strand rondscharrelen, geiten en schapen die werkelijk overal op straat te vinden zijn maar blijkbaar allemaal een thuis hebben, bestuurders van een taxi of TroTro die nooit geleerd hebben hoe ze moeten rijden, maar hun rijbewijs gekocht hebben, heel veel gaten in de weg, inhalen in bochten in de hoop dat er niet net toevallig een andere auto aankomt, bij alles wat er onderweg gebeurt toeteren (ook al staat het hele verkeer vast, gewoon blijven toeteren, want dan gaat vast iedereen voor je aan de kant(NOT)), TroTro's die gewoon door de stad rijden terwijl de deur niet meer dicht kan, vrachtwagens die onderweg pech krijgen en dit gewoon midden op de weg proberen op te lossen, zebrapaden die wel aanwezig zijn maar absoluut geen functie hebben, je moet rennen voor je leven bij het oversteken van de straat, dikke Ghanezen die gedurende een Trorit van 4uur half op jouw stoel zitten en gewoon jouw schouder gebruiken om in slaap te vallen, ALLE ghanezen spreken je aan op straat en willen na een gesprek van 2sec vrienden met je worden, ik ben al 12 keer ten huwelijk gevraagd in 7weken, haha dat gaat me nooit meer overkomen, ghanezen dragen de meest bizarre dingen op hun hoofd, van etenswaren tot speelgoed en van boomstammen tot gasfornuizen, begrafenissen worden hier gewoon langs de weg gehouden terwijl het leven eromheen gewoon doorgaat, kinderen hebben hier de meest bizarre navels, soms lijkt het net een tweede piemeltje (bij het afknippen van de navelstreng is er iets mis gegaan), de mensen plassen en poepen hier op straat waar ze maar willen zonder enige schaamte, vis en vlees wordt hier gewoon op straat in de zon verkocht terwijl de vliegen eromheen zwermen, er worden levende kippen aangeboden op de markt die vervolgens voor je neus geslacht worden als je hebt besloten er 1 te kopen, afval wordt hier gewoon in de geulen langs de weg gegooid of met al het plastic er gewoon bij verbrand, straatverkopers die gewoon tussen het rijdende verkeer door hun spullen proberen te verkopen en desnoods achter je Tro aanrennen als je hebt gezegd dat je iets wilt kopen, mijn altijd fijne en koude douche die soms niet eens werkt, mijn douche in de keuken terwijl mijn gastmama staat te koken en fijn een gesprek aanknoopt, I LOVE GHANA!

Veel liefs, Bente